معتب ( ma'tab ) م . ع . عتب عتبا و معتبا و معتبة و معتبة . ر . عتب . معتب ( mo'tab ) ص . ع . بازكشته . معتب ( mo'teb ) ص . ع . دل‌آزار و عتاب رساننده . معتب ( mo'atteb ) ا . ع . نام مردى . معتبة ( ma'tabat ) و ( ma'tebat ) ا . ع . خشم و ملامت . معتبة ( ma'tabat ) و ( ma'tebat ) م . ع . عتب عتبا و معتبة و معتبة : . ر . عتب . معتبد ( mo'tabed ) ص . ع . كسى كه ببندگى گرفته مىشود . معتبر ( mo'tabar ) ص . پ . مأخوذ از تازى - محترم و با آبرو و با حرمت و عزت و با جلال و بزرگوار و نيك‌نام . و محل اعتماد و امين و داراى امانت و ديانت . و معتبر شدن : نيك‌نام شدن و داراى آبرو و بزرگوار گشتن . معتبرين ( mo'taberin ) ا . پ . مأخوذ از تازى - مردمان معتبر و صاحب جلال و مردمان بزرك . معتد ( mo'tad ) ص . پ . مأخوذ از تازى - از حد در گذشته . و سخت ستمگار . معتد ( mo'tad ) ص . ع . آماده كرده و مهيا نموده و موجود . معتد ( mo'tadd ) ص . ع . شمرده شده و حساب كرده شده و اعتنا شده . معتدر ( mo'tader ) ص . ع . آسمان با باران . و جاى تر و سيراب . و آب فراوان . معتدل ( mo'tadel ) ص . ع . راست و برابر . و ميانه حال . و مناسب هر چه باشد . معتدل ( mo'tadel ) ص . ع . مأخوذ از تازى - ميانه حال و راست و برابر . معتدلات ( mo'tadel t ) ص . ع . ايام معتدلات : روزهاى خوش و نيك و طيب . معتدى ( mo'tadi ) ص . ع . ستمگر . معتذب ( mo'tazeb ) ص . ع . آنكه دو شمله پس دستار فرو مىگذارد . معتذر ( mo'tazer ) ص . ع . آنكه خود را معاف مىدارد و پوزش مىخواهد . و شكايت كننده . معتذل ( mo'tazel ) ص . ع . آنكه خود را ملامت مىكند و نكوهش مىنمايد . معتذلات ( mo'tazel t ) ص . ع . ايام معتذلات : روزهاى بسيار گرم . معتر ( mo'tarr ) ص . ع . نيازمند و محتاج كه پيش آيد جهة معروف و از كسى چيزى نخواهد و سؤال نكند . معترس ( mo'tares ) ص . ع . پراكنده شده . معترش ( mo'tarec ) ص . ع . عريش سازنده . معترص ( mo'tares ) ص . ع . بازيگر و فسوس نماينده و بذله‌گو . و پوست پرنده و جهنده و داراى اختلاج . معترض ( mo'tarez ) ص . ع . آنكه اعتراض مىكند . معترف ( mo'taref ) ص . ع . مرد مقر بگناه خويش . و معترف بالشئ : راهنما و دال بر آن چيز . معترف ( mo'taref ) ص . ع . مأخوذ از تازى - آنكه اعتراف مىكند و اقرار مىنمايد نادانى و گناه خويش را . معترق ( mo'taraq ) ص . ع . مرد كم گوشت . معترك ( mo'tarak ) ا . ع . رزمگاه و ميدان جنك . معترك ( mo'tarek ) ص . ع . انبوهىكننده در رزمگاه . معترى ( mo'tari ) ص . ع . احسان گيرنده‌اى كه فرو مىگيرد . و ميهمانى كه فرو مىگيرد ميزبان را . و كارى كه پيش مىآيد و فرو مىگيرد كسى را . معتز ( mo'tazz ) ص . ع . گرامى شمرده شده . و المعتز بالله بن المتوكل : سيزدهمين خليفه عباسى كه پس از سه سال و هشت ماه و كسرى مدت خلافتش در 255 هجرى كشته شد . معتزل ( mo'tazel ) ص . ع . يك سو شونده و كناره گزيننده و گوشه گيرنده . معتزلة ( mo'tazelat ) ا . ع . قومى از قدريه كه اصحاب و اصل بن عطاء مىباشند . معتزلى ( mo'tazeli ) ا . پ . مأخوذ از تازى - گوشه‌گيرى و كناره‌گزينى . معتزم ( mo'tazem ) ص . ع . آنكه شكيبايى مىكند بر بلا و مصيبت . و آنكه دل مىنهد بر چيزى و كوشش مىنمايد . معتزم ( mo'tazem ) ا . ع . شير بيشه . معتزى ( mo'tazi ) ص . ع . منتسب براست و يا دروغ . و منسوب به كسى . معتسر ( mo'taser ) ص . ع . آنكه به سختى و ناپسندى مىگيرد مال فرزند را . معتسف ( mo'tasef ) ص . ع . آنكه ميل مىكند از راه و بىراهه مىرود . و تقاضا كننده و طلب‌كننده . و بروز گيرنده . و بىاعتدال . معتسم ( mo'tasem ) ص . ع . آنكه نعل و موزه كهنه مىخرد و مىپوشد . معتش ( mo'tacc ) و معتشش ( motacec ) ص . ع . مرغى كه براى خود خانه مىسازد . و آنكه خواربار اندك مىآورد . معتشى ( mo'taci ) ص . ع . آنكه